پاسخنامه آزمون ادله اثبات دعوا 16 10 1392

پاسخنامه آزمون ادله اثبات دعوا 16 10 1392

الف)

 تاریخ انعقاد معامله و صدور حکم به بطلان آن قبل از تصویب قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی است و در این زمینه باید به ماده 195 قانون یاد شده توجه شود. ادعای تهاتر اقرار مرکب است و موضوع مادۀ 1283 قانون مدنی. اما چون مقر فاقد اهلیت اقرار در امور مالی است وفق مادۀ 1263 قانون مدنی موثر نیست. از این رو قابل پذیرش و رسیدگی نیست.

 اقرار وکیل در امور قاطع دعوا علیه موکل وفق تبصره 2 ماده 35 و مادۀ 205 قانون آیین دادرسی مدنی پذیرفته نیست. گرچه تاریخ انعقاد معامله قبل از تصویب قانون جدید است و شاید این گونه تلقی شود که بر اساس ماده 195 قانون آیین دادرسی مدنی ماده 205 در این زمینه قابل استناد نیست ولی باید توجه داشت که موضوع اقرار مربوط به معامله بیع آپارتمان نیست بلکه وجود طلب مستقلی است که سبب آن معلوم نیست بنابر این تبصره 2 ماده 35 و ماده 205 قانون آیین دادرسی مدنی در این زمینه قابل استناد است. وانگهی بر اساس ماده 185 قانون آیین دادرسی مدنی اگر سازش محقق نشود تعهدات و گذشت هایی که طرفین هنگام تراضی کرده اند لازم الرعایه نیست. در این فرض اقرار وکیل به نفع طرف مقابل موکل است و علیه موکل خود. پس پذیرفته نمی شود و در هر صورت قابل استناد نیست.

ب) بحث پیرامون حجیت اعتبار شهادت مخالف مفاد و مندرجات سند رسمی است که در مادۀ 1309 قانون مدنی مقرر شده. تحلیل نظرات مختلف در این زمینه و نیز توجه به بند 1 ماده 1312 قانون مدنی بایسته است.

- تعریف بی طرفی و تبیین مادۀ 199 قانون آیین دادرسی مدنی و محدودیت های دادرس در آزادی تحقیق. باید مفهوم علم قاضی در مقایسه با قانون مجازات جدید بررسی شود. همچنین علم قاضی در آرای دیوان عالی کشور.

- تحلیل مادۀ 1319 قانون مدنی و بررسی اثر رجوع از شهادت قبل و بعد از قطعیت حکم مبتنی بر شهادت.

- تحلیل ماده 227 قانون آیین دادرسی مدنی و حدود و گستره اعتبار امر قضاوت شده کیفری در مدنی و این که چون دادگاه کیفری درباره  تحقق یا عدم تحقق جعل اظهار نظر نکرده است دادگاه مدنی می تواند وارد رسیدگی به جعل شود.